ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΓΕΝΙΚΑ Ἄρθρον 1 Ἡ Ὀρθόδοξος Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας, ἔχουσα Ἱδρυτήν καί Κεφαλήν αὐτῆς τόν Κύριον καί Θεόν ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, εἶναι θεῖον καθίδρυμα ὡς ἐν τόπῳ παρουσία καί φανέρωσις τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, παραμένει ἀναποσπάστως ἡνωμένη μετά τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί ὅλων τῶν ἀδελφῶν Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καἰ διαφυλάσσει ἀπαρασαλεύτως τάς πηγάς τῆς πίστεως, ἤτοι τήν Ἁγίαν Γραφήν, τήν Ἱεράν Παράδοσιν καί τούς ἱερούς ἀποστολικούς καί συνοδικούς Κανόνας. Ἡ ἐπίσημος ἐπωνυμία αὐτῆς εἶναι «Ὀρθόδοξος Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας». Ἄρθρον 2 Μέλη τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας εἶναι ὅσοι ἔχουν βαπτισθῆ ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ καί κατοικοῦν ἐν Ἀλβανίᾳ, ἀνεξαρτήτως καταγωγῆς. Ἄρθρον 3 Οἱ ἱεροί Κανόνες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀποτελοῦντες τό κοινόν θεμέλιον ὀργανώσεως καί διοικήσεως ὅλων τῶν ἀνά τόν κόσμον Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, διέπουν τό σύστημα διοργανώσεως, διοικήσεως καί λειτουργίας τῆς ζωῆς τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας. Ἡ ἀκριβής ἑρμηνεία ἄρθρων τοῦ παρόντος Καταστατικοῦ ἐπί ἀναφυομένων τυχόν ἀποριῶν γίνεται μέ κριτήριον τούς ἱερούς Κανόνας. Ἄρθρον 4 Θεμελιώδη ἀξίαν διά τήν Ὀρθόδοξον Αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν τῆς Ἀλβανίας ἔχουν: Ἐκκλησιαστικῶς, ὁ Πατριαρχικός καί Συνοδικός Τόμος, διά τοῦ ὁποίου τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον παρεχώρησεν εἰς αὐτήν (Ἀπρίλιος 1937), κατά τήν ἐκκλησιαστικήν τάξιν, τήν Αὐτοκεφαλίαν καί οὕτω τήν κανονικήν ἀναγνώρισιν αὐτῆς ὑπό πασῶν τῶν ἀνά τήν οἰκουμένην Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ὡς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας. Πολιτικῶς, τό ὑπ᾿ ἀριθμ. 10 ἄρθρον, παράγρ. 6, καί τό ὑπ᾿ ἀρ. 24 ἄρθρον, παράγρ. 1, 2, τοῦ Συντάγματος τῆς Δημοκρατίας τῆς Ἀλβανίας τοῦ ἔτους 1998. Οὕτω, βάσει τοῦ ἄρθρου 10, ἡ Ὀρθόδοξος Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας, οὖσα μία τῶν παραδοσιακῶν θρησκευτικῶν κοινοτήτων τῆς χώρας, ἀναγνωρίζεται ὡς Νομικόν Πρόσωπον καί εἶναι ἀνεξάρτητος εἰς τήν διοίκησιν καί τήν διαχείρισιν τῆς περιουσίας αὐτῆς συμφώνως πρός τάς ἀρχάς καί τούς Κανόνας αὐτῆς. Διά τοῦ ἄρθρου 24, παράγρ. 1, 2, κατοχυροῦται ἡ θρησκευτική ἐλευθερία καί τό δικαίωμα ἐκφράσεως τῆς θρησκευτικῆς πίστεως, ἀτομικῶς ἤ ὁμαδικῶς, εἰς τόν ἰδιωτικόν ἤ τόν δημόσιον βίον, διά τῆς λατρείας, τῆς ἐκπαιδεύσεως, τῆς τηρήσεως τῶν ἐθίμων καί τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων. Ἄρθρον 5 Αἱ σχέσεις μεταξύ τοῦ Κράτους καί τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας ῥυθμίζονται διά τῶν ἄρθρων 10 καί 24 τοῦ Ἀλβανικοῦ Συντάγματος, καθώς καί ἐπί τῇ βάσει τῆς προβλεπομένης μεταξύ των Συμφωνίας. Ἄρθρον 6 Ἡ Ὀρθόδοξος Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας, ὡς ὁ κανονικός συνεχιστής τῆς ἀπό αἰώνων παραδόσεως τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τήν γεωγραφικήν περιοχήν τοῦ συγχρόνου Ἀλβανικοῦ κράτους, εἶναι ὁ μόνος νόμιμος κληρονόμος ὅλων τῶν τίτλων, περιουσιῶν, ἰδιοκτησιῶν, τῆς Ὀρθδόξου πολιτιστικῆς κληρονομίας καί δικαιωμάτων τῶν ἐντός τῆς Ἀλβανίας Ἐνοριῶν, ἱερῶν Μονῶν καί κοινοτήτων. Ἄρθρον 7 Ἐπίσημος γλῶσσα τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας εἶναι ἡ Ἀλβανική. Οἱ ἑτερόγλωσσοι Ὀρθόδοξοι δύνανται νά χρησιμοποιοῦν κατά τήν θείαν λατρείαν τήν παραδοσιακήν λατρευτικήν αὐτῶν γλῶσσαν, ὑπό τόν ὅρον ὅτι τά ἐν χρήσει κείμενα αὐτῶν ἔχουν τήν ἔγκρισιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, ὡς ἰσχύει καί διά τά κείμενα τῶν ἱερῶν Ἀκολουθιῶν εἰς τήν Ἀλβανικήν. Εἰς τήν ἀλληλογραφίαν μέ ἄλλας Αὐτοκεφάλους Ἐκκλησίας καί ξένους ἀποδέκτας γενικῶς, δύνανται νά χρησιμοποιοῦνται καί ἄλλαι γλῶσσαι. ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ Ἄρθρον 8 Ἡ Ὀρθόδοξος Αὐτοκέφαλος Ἐκκλησία τῆς Ἀλβανίας, ὡς πρός τάς Μητροπόλεις Αὐτῆς, ὀργανοῦται ὡς ἑξῆς: 1) Ἀρχιεπισκοπή Τιράνων καί Δυρραχίου, περιλαμβάνουσα τάς Ἀρχιερατικάς Περιφερείας : Τιράνων, Δυρραχίου, Σκόδρας καί Βορείου Ἀλβανίας. 2) Μητρόπολις Βερατίου, περιλαμβάνουσα τάς Ἀρχιερατικάς Περιφερείας : Βερατίου, Αὐλῶνος, Λούσνιας καί Μαλλακάστρας. 3) Μητρόπολις Ἀργυροκάστρου, περιλαμβάνουσα τάς Ἀρχιερατικάς Περιφερείας: Ἀργυροκάστρου, Πωγωνίου, Πρεμετῆς, Ἁγ. Σαράντα, Δελβίνου καί Χειμάρρας. 4) Μητρόπολις Κορυτσᾶς, περιλαμβάνουσα τάς Ἀρχιερατικάς Περιφερείας : Κορυτσᾶς, Πρέσπας, Πόγραδετς, Δεβόλ καί Κολόνιας. 5) Μητρόπολις Ἐλμπασάν, περιλαμβάνουσα τάς Ἀρχιερατικάς Περιφερείας : Ἐλμπασάν, Σπαθίας, Λιμπράζντ. 6) Μητρόπολις Ἀπολλωνίας καί Φίερ, περιλαμβάνουσα τάς Ἀρχιερατικάς Περιφερείας: Φίερ, Πατός, Λιμπόφσα. Ἄρθρον 9 Ἡ Ἱερά Σύνοδος δύναται νά ἱδρύῃ Μητροπόλεις ἤ Ἐπισκοπάς, ἐφ᾿ ὅσον διά λόγους ποιμαντικούς κριθῇ ἀναγκαῖον, ἀκολουθοῦσα τήν διαδικασίαν τήν ὁποίαν προβλέπουν ἡ κανονική τάξις καί παράδοσις τῆς Ἐκκλησίας. Ἄρθρον 10 Οὐδείς ὀρθόδοξος κληρικός δύναται νά ἀσκῇ ἱερατικά καθήκοντα ἐν Ἀλβανίᾳ, ἐάν δέν εἶναι ἐντεταγμένος κανονικῶς εἰς τήν Ὀρθόδοξον Αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν τῆς Ἀλβανίας καί ἄνευ προηγουμένης εἰδικῆς ἀδείας τῆς ἁρμοδίας ἐκ κλησιαστικῆς ἀρχῆς αὐτῆς. ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ Ἄρθρον 11 Ἡ Ἱερά Σύνοδος εἶναι ἡ ἀνωτάτη ἀρχή τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας, συμφώνως πρός τόν Πατριαρχικόν καί Συνοδικόν Τόμον τῆς παραχωρήσεως τοῦ Αὐτοκεφάλου αὐτῆς ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Αὕτη ἀποτελεῖται ἐκ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου καί πάσης Ἀλβανίας, ὡς μονίμου Προέδρου, καί τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Μητροπολιτῶν καί Ἐπισκόπων. Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἔχει ἕδραν τήν πρωτεύουσαν τῆς χώρας, ἡ δέ ἐπίσημος ὀνομασία της εἶναι «Ἱερά Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας». Ἄρθρον 12 Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἔχει τάς ἑξῆς ἁρμοδιότητας: α) Διαφυλάσσει τήν πίστιν, τήν λατρείαν, τήν ἐκκλησιαστικήν πειθαρχίαν, τήν ὀργάνωσιν καί τήν διοίκησιν τῆς Ἐκκλησίας, βάσει τῶν δογμάτων καί τῶν ἱερῶν Κανόνων. β) Ἐκλέγει τόν Ἀρχιεπίσκοπον, τούς Μητροπολίτας καί τούς Ἐπισκόπους καί ἐκδίδει τάς σχετικάς Ἐγκυκλίους διά τήν ἀναγνώρισιν αὐτῶν. γ) Διορίζει τούς τοποτηρητάς τῶν κενῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων. δ) Ἀσκεῖ τόν κανονικόν ἔλεγχον ἐπί τῶν πράξεων καί ἐνεργειῶν τῶν Μητροπολιτῶν καί Ἐπισκόπων, ὡς καί ἁπάντων τῶν ὀργάνων τῆς Ἐκκλησίας. ε) Φροντίζει ἵνα λαμβάνῃ τό Ἅγιον Μῦρον ἀπό τήν Μεγάλῃν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίᾳν. ς) Μεριμνᾷ διά τήν κατάλληλον μόρφωσιν καί τήν συνεπῆ ἐκτέλεσιν τῶν ἱερῶν καθηκόντων τῶν Κληρικῶν καί Μοναχῶν. ζ) Μεριμνᾷ διά τήν θρησκευτικήν μόρφωσιν τοῦ Ὀρθοδόξου λαοῦ διά κηρυγμάτων, διαλέξεων, κατηχητικῆς διδασκαλίας, ποιμαντικῶν ἐπισκέψεων, ἐκδόσεως θρησκευτικῶν ἐντύπων, ἠλεκτρονικῶν μέσων κ.τ.λ. η) Ἐγκρίνει τά ἔντυπα θρησκευτικοῦ περιεχομένου, τά ὁποῖα δύνανται νά κυκλοφοροῦν ἐντός τῶν Ἐνοριῶν, τῶν Μονῶν ἤ τῶν Ἱδρυμάτων τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας. θ) Ἀποφασίζει ἐπί παραιτήσεως μέλους αὐτῆς. ι) Δικάζει τόν Πρόεδρον καί τά μέλη αὐτῆς διά δογματικάς καί κανονικάς παραβάσεις, συμφώνως πρός τούς ἱερούς Κανόνας. Ἐκδικάζει ὑποθέσεις σχετιζομένας μέ καθαιρέσεις πρεσβυτέρων, διακόνων καί μοναχῶν. ια) Ἑρμηνεύει αὐθεντικῶς, δι᾿ ὅλα τά ἐκκλησιαστικά ὄργανα, τάς διατάξεις τοῦ Καταστατικοῦ καί τοῦ Γενικοῦ Κανονισμοῦ Διοικήσεως. ιβ) Συγκαλεῖ Ἐκκλησιαστικάς Συνελεύσεις καί Συνέδρια, ὁσάκις ἀπαιτοῦν τοῦτο αἱ ἀνάγκαι τῆς Ἐκκλησίας. ιγ) Συγκροτεῖ Συνοδικάς Ἐπιτροπάς πρός μελέτην καί γνωμοδότησιν ἐπί εἰδικῶν θεμάτων. ιδ) Ἀσκεῖ ἐποπτείαν ἐπί τῆς διαχειρίσεως τῆς κινητῆς καί ἀκινήτου περιουσίας τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς, τῶν Μητροπόλεων, τῶν Ἐνοριῶν καί τῶν Μονῶν. ιε) Ἱδρύει Ἱδρύματα καί Συλλόγους ἐξυπηρετοῦντας τό πνευματικόν, κοινωνικόν, ἐκπαιδευτικόν καί πολιτιστικόν ἔργον τῆς Ἐκκλησίας. ις) Ἀποφασίζει διά ζητήματα πάσης φύσεως, τά ὁποῖα δέν ρυθμίζονται διά τοῦ παρόντος Καταστατικοῦ ἤ τῶν Κανονισμῶν. Ἄρθρον 13 Ἡ Ἱερά Σύνοδος συγκαλεῖται ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, τακτικῶς ἀνά τρίμηνον καί ἐκτάκτως ὁσάκις παραστῇ ἀνάγκη. Ἁρμόδιος διά τήν σύγκλησιν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καί τόν καθορισμόν τῆς ἡμερησίας διατάξεως εἶναι κατά τούς ἱερούς Κανόνας μόνον ὁ Πρόεδρος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Ἡ τελευταία συγκαλεῖται ἐπίσης ὑπό τοῦ Προέδρου αὐτῆς, ἐφ᾿ ὅσον ζητηθῇ τοῦτο δι᾿ ἐγγράφου τοὐλάχιστον ὑπό τοῦ ἡμίσεος τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν αὐτῆς. Ἀπουσιάζοντος τοῦ Προέδρου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου προεδρεύει ὁ ἀρχαιότερος κατά τά πρεσβεῖα τῆς χειροτονίας Μητροπολίτης, τῇ ἐγγράφῳ κανονικῇ ἐντολῇ ἤ ἀδείᾳ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου. Ἡ συμμετοχή τῶν Ἀρχιερέων εἰς τάς τακτικάς ἤ ἐκτάκτους συνεδρίας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου εἶναι ὑποχρεωτική. Οἱ ἄνευ σοβαροῦ λόγου ἀπέχοντες τῶν συνεδριῶν ὑπόκεινται εἰς τάς προβλεπομένας ὑπό τῶν ἱερῶν Κανόνων κυρώσεις. Ἄρθρον 14 Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἔχει κληρικόν Ἀρχιγραμματέα καί κληρικόν Γραμματέα, προτεινομένους ὑπό τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καί διοριζομένους ὑπ᾿ αὐτῆς. Ἄρθρον 15 Ἡ Ἱερά Σύνοδος εἶναι ἐν ἀπαρτίᾳ ἐφ᾿ ὅσον συμμετέχουν ὁ Πρόεδρος αὐτῆς καί τό ἥμισυ τοὐλάχιστον τοῦ συνολικοῦ ἀριθμοῦ τῶν μελῶν αὐτῆς, λαμβάνει δέ ἐγκύρους ἀποφάσεις δι᾿ ἁπλῆς πλειοψηφίας τῶν παρευρισκομένων μελῶν αὐτῆς, εἰς περίπτωσιν δέ ἰσοψηφίας ὑπερισχύει ἡ ψῆφος τοῦ Προέδρου. Ἄρθρον 16 Εἰς τό μεταξύ τῶν συνεδριάσεων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου διάστημα, δι᾿ ἐπείγοντα ἤ τρέχοντα θέματα ἐνεργεῖ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος καί ἐνημερώνει σχετικῶς τήν Ἱεράν Σύνοδον εἰς τήν πρώτην συνεδρίαν αὐτῆς, ἥτις καί ἐγκρίνει τάς ἐνεργείας αὐτοῦ. ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ Ἄρθρον 17 Ἡ ἐκλογή τῶν Ἀρχιερέων (Ἀρχιεπισκόπου, Μητροπολιτῶν, Ἐπισκόπων) γίνεται ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας συμφώνως πρός τούς ἱερούς Κανόνας. Τό Κληρικολαϊκόν Ἐκκλησιαστικόν Συμβούλιον προτείνει ὑποψηφίους πρός χειροτονίαν εἰς τόν ἐπισκοπικόν βαθμόν. Τελικῶς, ἡ Ἱερά Σύνοδος ἐκλέγει ἕνα ἐξ αὐτῶν. Οἱ ὑποψήφιοι διά χειροτονίαν εἰς τόν Ἐπισκοπικόν βαθμόν, ἐκτός τῶν προσόντων τά ὁποῖα ὁρίζουν οἱ Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, δέον ὅπως εἶναι πτυχιοῦχοι τῆς Θεολογικῆς Ἀκαδημίας «Ἀνάστασις» ἤ Ὀρθοδόξου Θεολογικῆς Σχολῆς πανεπιστημιακοῦ ἐπιπέδου καί ὅπως ἔχουν παραμείνει καί ἐργασθῆ τοὐλάχιστον ἐπί τριετίαν ἐν Ἀλβανίᾳ. Οἱ Ἀρχιερεῖς τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας ἔχουν ἀλβανικήν ὑπηκοότητα. Εἰς εἰδικάς περιπτώσεις δύναται νά γίνῃ ἐξαίρεσις, κατόπιν ἀποφάσεως τοῦ Κληρικολαϊκοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου καί τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Διά τήν χειροτονίαν Ἀρχιερέων τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας ἀπαιτεῖται νά ὑπάρχουν τοὐλάχιστον τρεῖς Ἀρχιερεῖς. Εἰς περίπτωσιν μικροτέρου ἀριθμοῦ ἐπιζώντων Ἐπισκόπων, πρός ἐξασφάλισιν τοῦ ὁριζομένου ἀριθμοῦ ὑπό τῶν ἱερῶν Κανόνων, δύναται νά ζητηθῇ ἡ βοήθεια τοῦ παραχωρήσαντος τό αὐτοκέφαλον Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. Ἄρθρον 18 Ἀναλόγως τῶν ἀναγκῶν τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι δυνατόν νά ἐκλέγωνται ὑπό τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τιτουλάριοι Μητροπολῖται ἤ τιτουλάριοι Ἐπίσκοποι μέ συγκεκριμένα καθήκοντα. Οὗτοι θεωροῦνται ἐν ἐνεργείᾳ μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου. Ἄρθρον 19 Οἱ Ἀρχιερεῖς, κατά τήν ἀνάληψιν τῶν καθηκόντων των δίδουν ἐνώπιον τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τήν ἑξῆς διαβεβαίωσιν: «Ὑπόσχομαι ἐνώπιον τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ὅτι θά φυλάττω τήν πίστιν εἰς τά ἐκκλησιαστικά δόγματα καί τούς Κανόνας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί θά διατηρῶ τόν δεσμόν μετά τῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχείων καί τῶν Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν ἀνά τόν κόσμον». ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ Ἄρθρον 20 Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος εἶναι ὁ Πρόεδρος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας, ἐπικεφαλῆς τῶν ἐν τῇ Ἀλβανίᾳ Ὀρθο δόξων Χριστιανῶν, ἐκπρόσωπος αὐτῶν ἐνώπιον τῶν κρατικῶν ἀρχῶν, τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν καί πάσης ἀρχῆς καί ἐξουσίας. Ἄρθρον 21 Ὁ τίτλος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου εἶναι: «Μακαριώτατος, Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου καί πάσης Ἀλβανίας», ἡ δέ φήμη αὐτοῦ ἐν ταῖς ἐκκλησιαστικαῖς Ἀκολουθίαις ἐκφωνεῖται συμφώνως πρός τήν λειτουργικήν παράδοσιν τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔχει ἁπάσας τάς ὑποχρεώσεις καί ἅπαντα τά δικαιώματα τά προβλεπόμενα ὑπό τῶν ἱερῶν Κανόνων καί τοῦ παρόντος Καταστατικοῦ. Ἄρθρον 22 Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἔχει τά ἑξῆς καθήκοντα καί δικαιώματα: α) Ἀναγγέλλει, κατά τήν τάξιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τήν ἐκλογήν καί ἀνάρρησιν αὐτοῦ δι᾿ ἐνθρονιστηρίων γραμμάτων τῇ Μεγάλῃ τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίᾳ καί πάσαις ταῖς ἀνά τήν οἰκουμένην ἀδελφαῖς Ὀρθοδόξοις Αὐτοκεφάλοις Ἐκκλησίαις καί παρέχει τήν νενομισμένην ὁμολογίαν καί διαβεβαίωσιν περί τῆς ὑπ᾿ αὐτοῦ ἀπαρασαλεύτου τηρήσεως τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί πάντων ὅσα οἱ θεῖοι καί ἱεροί Κανόνες, ἡ ἱερά Παράδοσις καί ἡ τάξις τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας διακελεύονται. Μνημονεύει κατά τήν τάξιν ἐν τοῖς διπτύχοις τοῦ ὀνόματος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καί τῶν λοιπῶν Πατριαρχῶν καί Προέδρων τῶν Ἁγίων Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. β) Συγκαλεῖ τήν Ἱεράν Σύνοδον καί ἅπαντα τά σώματα ἤ ὄργανα τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Ἀλβανίας καί προεδρεύει τῶν συνεδριάσεων αὐτῶν. γ) Ἐκπροσωπεῖ τήν Ὀρθόδοξον Αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν τῆς Ἀλβανίας ἐνώπιον τῶν κρατικῶν Ἀρχῶν καί ὁπουδήποτε παραστῇ ἀνάγκη, προσωπικῶς ἤ καί δι᾿ ἐκπροσώπων. δ) Ἐκπροσωπεῖ τήν Ὀρθόδοξον Αὐτοκέφαλον Ἐκκλησίαν τῆς Ἀλβανίας εἰς πᾶσαν σύμβασιν ἀγοραπωλησίας ἀκινήτων ἐν Ἀλβανίᾳ καί ἐν τῷ Ἐξωτερικῷ, προσωπικῶς ἤ διά πληρεξουσίου του. ε) Διατηρεῖ τήν ἐκκλησιαστικήν κοινωνίαν καί ἐπικοινωνίαν μετά τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. ς) Ἐκδίδει ἐγκυκλίους πρός ὅλας τάς Ὀρθοδόξους Ἐνορίας τῆς Ἀλβανίας, ἐπισκέπτεται δέ, ὅταν θεωρῇ σκόπιμον, τούς Ἱεράρχας τῆς Ἐκκλησίας. ζ) Χειροτονεῖ τούς Μητροπολίτας καί τούς Ἐπισκόπους ἀπό κοινοῦ μέ τούς Ἱεράρχας – μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καί συμφώνως πρός τούς ἱερούς Κανόνας. η) Δέχεται τά ᾐτιολογημένα παράπονα κατά τῶν Ἀρχιερέων καί εἰσηγεῖται εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον ἀνακρίσεις ἐπιφορτίζων πρός τοῦτο ἕν μέλος αὐτῆς. θ) Ἐπισκέπτεται τοὐλάχιστον ἀνά διετίαν τάς Ἐνορίας τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς καί ὑποβάλλει κατ᾿ ἔτος σχετικήν ἔκθεσιν εἰς τήν Ἱεράν Σύνοδον. ι) Προκειμένου περί ζητημάτων ἤ ἀποριῶν γενικωτέρας ἐκκλησιαστικῆς φύσεως, ἐξερχομένων τῶν ὁρίων τῆς δικαιοδοσίας τῶν ἐπί μέρους Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος ἀπευθύνεται κατά τήν κανονικήν τάξιν πρός τόν Οἰκουμενικόν Θρόνον, δι᾿ οὗ ἡ κοινωνία μετά πάσης Ἐπισκοπῆς Ὀρθοδόξων τῶν ὀρθοτομούντων τόν λόγον τῆς ἀληθείας, καί ζητεῖ οὕτω τήν ἐπ᾿ αὐτῶν ἔγκυρον τῶν ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν γνώμην καί ἀντίληψιν. ια) Ἀναλαμβάνει εὐρυτέρας πρωτοβουλίας, ὁσάκις ἡ χώρα εὑρίσκεται εἰς ἔκτακτον ἀνάγκην, ἐκ φυσικῶν καταστροφῶν ἤ ἄλλων αἰτίων, συνεργαζόμενος μετά τῶν κρατικῶν ἀρχῶν, τῶν ἡγεσιῶν τῶν λοιπῶν θρησκευτικῶν κοινοτήτων καί τῶν διεθνῶν ὀργανισμῶν, πρός ἀνακούφισιν τῶν πληγέντων καί ἐπούλωσιν τῶν τραυμάτων. ιβ) Ἀσκεῖ πᾶν ἄλλο δικαίωμα, τό ὁποῖον παρέχεται εἰς αὐτόν ὑπό τῶν ἱερῶν Κανόνων. Ἄρθρον 23 Ἀρχιεπίσκοπος δύναται νά ἔχῃ δύο ἕως τρεῖς βοηθούς Ἐπισκόπους, οἵτινες ἐκτελοῦν τά ἀνατι θέμενα εἰς αὐτούς εἰδικά καθήκοντα καί ἔχουν ὅλα τά προνόμια τῶν ἐν ἐνεργείᾳ Ἀρχιερέων. Next >